Handleiding en reacties

 

De handleiding wordt regelmatig bijgewerkt…
We nodigen je dus uit om af en toe terug te keren naar deze pagina.

Een beknopte versie van de handleiding kan je hier downloaden.
Handleiding_beknopte_versie

Hoofdstuk ‘The Ultimate TeamShaker’ uit ‘De Spiegel’
Extra hoofdstuk def

Jouw reactie en succesverhalen ontvangen wij zeer graag per mail (chris.vandam@live.be) ofwel publiceer je jouw reactie op deze blog.

Advertenties

64 thoughts on “Handleiding en reacties

  1. Ik implementeerde deze week binnen de werkcontext enkele kleine zaken, die ik vanuit de opleiding supervisie, coaching en begeleiding van teams, meekreeg.

    Bij aanvang van drie teamvergaderingen nodigde ik de medewerkers uit om iets, waarop ze trots waren, te delen met de groep, of iemand te complimenteren.
    In twee teams bedankte een nieuwe medewerker telkens het team voor de hartelijke en warme ontvangst, en steun en hulp die ze konden ondervinden bij de teamleden.
    Een medewerker van een derde team gaf een pluim aan de collega’s voor het doorzettingsvermogen en steun die ze bij elkaar konden vinden de laatste weken ondanks de moeilijke werkomstandigheden (gedrags- en emotionele problemen bij een bewoner die gepaard ging met zware agressie).
    In de drie teams werd spontaan ingegaan op mijn vraag om een sprankelend moment te delen. Het zorgde voor een positieve boost, dynamiek, die de rest van de vergadering nazinderde. Dit smaakt naar meer.

    Daarnaast ben ik ook op zoek gegaan naar kwaliteiten van medewerkers en complimenteerde ik hen hierover zonder dat dit opviel.

    Een medewerker is al enkele maanden bezig met de organisatie van de reizen van de bewoners van de leefgroep. Het siert haar dat ze dit met heel veel geduld doet, rekening houdend met de wensen, en op maat van alle bewoners. Er komt heel wat bij kijken om een reis te organiseren: zicht krijgen op de wensen van bewoners, met ondersteuning van gepaste communicatiemiddelen, in overleg gaan met het team, met het netwerk van de bewoners, een financieel plan opmaken, vervoer vastleggen,…. .
    Ik zei haar dat het mooi was om te zien hoe ze onverstoorbaar, en met engelengeduld, er terug in geslaagd was, een mooi voorstel op maat van de bewoner, in elkaar te botsen.

    Kwaliteiten: geduld/bewonersgericht/doorzettingsvermogen.

    Een hoofdopvoedster is slecht enkele maanden aan de slag binnen een team. Ze heeft in die korte tijd een heel positieve dynamiek op gang gebracht binnen dit team. Deze persoon legt heel sterk de nadruk op inspraak en verantwoordelijkheid geven aan medewerkers, delegeert taken, erkent en benoemt hun talenten, neemt tijd om te luisteren.
    Ik zei haar deze week, tijdens een overleg, hoe ik duidelijk opmerkte uit de manier, hoe ze over haar medewerkers babbelt, dat ze voor hen zorgt en opkomt.

    Kwaliteiten: positivisme/zorg dragen/zichzelf wegcijferen

  2. De uitdaging die geen uitdaging was.
    Stel gedurende een week geen waarom vraag. Gans de week mezelf op “de waarom” vraag proberen betrappen, echter buiten een voe wa pakken we het niet eens anders aan.
    Grappigste observatie was dat ook bij mijn collega’s geen tot heel weinig waarom’s werden gesteld.
    Waarom lijkt wel een taboe vraagwoord, dat dringend in ere dient herstelt te worden naar mijn gevoel.
    Van kinds af aan wordt ons al afgeleerd van waarom vragen te stellen terwijl het een van de belangrijkste vraagwoorden is die er bestaan. Waarom sta ik op in de ochtend, waarom leven wij, waarom sport ik niet meer terwijl ik goed genoeg weet dat het voor mijn gezondheid zoveel beter zou zijn.

    Een gevaarlijker vraag die verboden zou moeten worden is: “Hoe?” Hoe vaak krijgen we niet de vraag: “Hoe ga je dit oplossen?”, “Hoe ga je verder gaan?”, “Hoe …”.

    De kracht van transformationeel coachen is dat er weinig tot niet op de Hoe? vraag wordt ingegaan (The How trap).
    Er wordt veel meer aandacht besteed aan het waarom. Waarom wil je dit of dat bereiken, waarom is het belangrijk voor jou om bij te dragen tot … en als er een duidelijk antwoord komt op deze vraag komt de hoe wel vanzelf naar boven. (When the why is big enough, the how will follow).

    Een van de krachtigste ervaringen die ik heb mogen beleven vandaag (19/01/2014) bij de lezing van Alan Seale.
    De hoe is me nog niet duidelijk en wat m in de valkuil liet stappen van als ik niet weet hoe dan geef ik het maar op en stop ermee.
    Wat ook had gebeurt indien me niet de waarom vraag werd gesteld net op het nippertje op deze laatste dag van de week.

    Vb. Als je wil afvallen zijn er 101 hoe’s hoe je het kan aanpakken, waarvan er 100 niet werken en je net terug naar af brengen.
    Als je waarom groot en duidelijk genoeg is dan komt de hoe vanzelf, blijvend en krachtiger dan ooit.

    Vandaar dank “Waarom” vraag om op het juiste moment op mijn pad te komen!

    Elke vraag heeft zijn moment en misschien wordt het wel tijd om de “waarom” vraag terug in ere te herstellen.

  3. Ik heb me deze week in de mate van het mogelijke geconcentreerd op de “waarom” vragen.Vorige week zijn de voorbereidingen gestart voor de evaluatiegesprekken.
    Bij ons wordt iedereen geijkt d.w.z. we kijken per groep wie is een topper , middenmoot , probleemkind.
    Omdat ik in 2013 maar 9 maand teamleader was , heb ik deze week samen gezeten met mijn collega die mij vervangen heeft in de andere drie maand.Dit was een ideaal oefenmoment.
    Ik heb samen met mijn collega ieder lid van mijn team besproken .Hij vertelde positieve of negatieve punten.Ik stelde vragen : Wat maakt dat A een betere score krijgt dan Jef?
    Toen kwam mijn sprankelend moment…….
    Ik zag hem achterover leunen en nadenken. Hij herhaalde de vraag en gaf na enige stilte een antwoord.Er kwam zelfs na een tijdje een gesprek op gang , hoe hij zich voelde op de werkvloer.Ik gaf hem ook een compliment dat hij het super goed doet .
    Er ging rust in het lokaal en hij bedankte me voor de babbel.

  4. Tijdens de voorbije week probeerde ik de “waarom- vraag” niet te stellen zowel op het werk als thuis. Dat was me de eerste dagen vrij goed gelukt (in de mate dat ik dat bij mezelf kan beoordelen) tot ik woensdag mijn zoon vroeg “Waarom ik telkens moet vragen om zijn schoenen en jas zelf weg te leggen” en ik daardoor plots besefte dat ik een andere aanpak moest vinden om hem te motiveren om dit spontaan te doen. Ik had op dat moment niet direct andere vragen in mijn hoofd maar het deed me wel stil staan bij mijn aanpak en ik zeg er sedertdien zelf niets meer van behalve als hij het dus wel goed doet, gaf ik hem een compliment en de rest van de week deed hij het spontaan veel vaker. Ann V.

  5. Ik nam me deze week voor om geen waarom-vragen te stellen. Ik wist niet eens dat ik er zoveel stelde … Ik merk dat het voor mij een makkelijke manier is om interesse te tonen, of een gesprek gaande te houden. Bij verdere analyse leek mijn vraag voor anderen soms een oordeel te bevatten of een moeilijke vraag, met als reactie : ‘Ja waarom jong, waarom …’.
    Dus ik probeerde volgende vragen: wat deed dit dan met jou, aja is dit zo, wat gebeurde er daarna, voel je dit dan vaak, of ik herhaalde gewoon de woorden van de andere met een vragende of geïnteresseerde intonatie. Het voelde in het begin onwennig, maar het lukte steeds beter.
    Verder stel ik vast dat de ‘maars’ me ook opvallen, en hoor ik me vaak “ t is EN “ zeggen tegen anderen, wat meestal enthousiast onthaald wordt: “ ja ’t is waar, ’t is altijd en en “.

  6. Vorige week concentreerde ik me op het woordje “waarom”. Concentreren om het niet te gebruiken eigenlijk! Ik stelde tot mijn eigen verbazing vast dat dat wel meeviel.Vooraf dacht ik dat ik mezelf meer zou betrappen op een ‘waarom-vraag’;

    Vorige week was er een bewoner overleden in onze instelling. De medewerker die de lijktooi had gedaan, komt bij mij en zegt dat ze misschien wel iets gedaan had wat niet mocht. “Ik heb haar haar fleurig lievelingsbloesje aangedaan in plaats van een witte bloes. (we doen standaard altijd een witte bloes aan)” waarop ik bijna ging antwoorden: “Waarom heb je dat gedaan?” Dit is inderdaad nogal negatief en berispend. Ik dacht plots aan mijn opdracht en zei: Welke gedachten gingen er door je heen om dat te doen? Ze schrok precies even van mijn vraag, dacht even na en ik kreeg een zeer positief en opgelucht antwoord. Het was ‘sprankelend’ om te zien hoe een wat bange medewerker veranderde in een opgeluchte, positieve medewerker.

  7. We starten de teamvergadering met een positieve roddel. We zijn met een klein team (6 personen aanwezig) dus iedereen kan aan bod komen. Om beurt roddelen we 2 minuten positief over één van de collega’s die zich omdraait. Na de twee minuten roddelen we 2 minuten over een andere collega, enzovoort.

    Je hoort en ziet dat het de collega’s deugd doet om deze positieve complimenten te horen. Concreet hoor ik hen (glim)lachen en wanneer ze zich omdraaien zie je ook deze glimlach. Ze stralen letterlijk. Er komen ook reacties van hen zoals: “Leuk”.

    Ook ikzelf merk hoe fijn het is om positieve dingen te horen. Ook bij mij ontstaat er een glimlach. Ik hoor ook zaken waarvan ik niet wist dat collega’s dit opmerken én positief waarderen. Ik hoor zelfs positieve dingen over mezelf benoemen die ik zelf minder groot zag :).

    Iedereen is opgewekt (vrolijk) door het krijgen maar ook het geven van de positieve complimenten. Zo zei iemand na het verlopen van de twee minuten roddelen over een andere collega: “Ik wil NOG iets zeggen”.

    Er ontstaat een positieve sfeer. Ikzelf heb ook een zeer positef gevoel.

    Na de vergadering spreekt een collega me aan: “dit was echt een fijne opwarmer, dit was echt leuk”.

  8. Schaalvragen met vrienden!!
    Vorige week was ik op bezoek bij mijn vrienden L en W.
    Ik stelde hen de schaalvraag voor en nodigde hen uit zich ‘in te schalen’ rond het thema ‘geluk’ (waar ze trouwens al te graag op inpikten!);
    Ik heb hen aanvankelijk gevraagd hun huidige situatie weer te geven. Boeiend wat er dan volgde… L scoorde 8,5, W 6. L gaf aan dat ze best tevreden was met haar score: ze vertelde spontaan wat er allemaal in dit cijfer zat: haar huidelijk geluk, tevredenheid over haar kinderen, kleinkinderen, voldoende uitdagingen in haar leven. W was niet ontevreden over zijn 6, toch gaf hij aan dat hij nog een onvoldaanheid voelde… Hij wordt dit jaar 60 en zit wat op een keerpunt: nieuwe uitdagingen aangaan? Is hij er niet te oud voor?… Veel vragen dus.
    Eergisteren zag ik L terug.
    Ze vertelde dat de schaalvraag vaak terugkwam de voorbije week. Het heeft tot verdere boeiende gesprekken met W, maar ook met haar (volwassen) kinderen geleid!
    Ik was sprankelend blij met wat ik met weinig moeite had teweeg gebracht…

    Groetjes,
    Elke

  9. Vorige week heb ik, mede met het model van de sociale stijlen en bijhorende behoeften in het achterhoofd, onze leidinggevende een compliment gegeven. Begin januari hadden we een eerste bijeenkomstdag met alle nieuwe collega’s in de fusie die hij grotendeels had ineengebokst. Het is voor iedereen best een vermoeiende periode, ook voor leidinggevenden die soms iets minder forum hebben om even te ventileren. Ik zei dat ik vond dat hij als “een goede herder” de dag zo had georganiseerd dat iedereen zich veilig en goed ontvangen wist, en dat ik dit erg knap vond. Hij plofte van de weeromstuit even in zijn bureaustoel en glimachte, waarna hij in zijn rol van promotor herpakte. Het compliment had zichtbaar deugd gedaan.

  10. Tijdens casusbesprekingen op team, waarin problemen uitgebreid verteld worden, maak ik er sinds vorige week een punt van om te peilen naar de zaken die goed lopen binnen dezelfde casus. Het geeft vrijwel onmiddellijk ademruimte binnen het team, het probleem wordt geherpositioneerd, heeft niet meer alleenrecht van bestaan. Ik wil er werk van maken om de positieve zaken die dan benoemd worden, verder aan de slag te gaan/dieper op in te gaan / nog verder oefenen…!

  11. Gedurende het postgraduaat coaching, supervisie en teambegeleiding kregen we tijdens de laatste sessies een aantal tools aangereikt. Zo ook de methodiek van “positief roddelen”.
    Tijdens de voorbereiding van een vormingsmoment voor medewerkers rond “feedback en communicatie” stelde ik voor om deze methodiek te gebruiken. Ik merkte bij mijzelf dat ik er echt van “sprankelde” toen ik de sterktes van de methodiek heb toegelicht aan mijn collega’s en directie. Ze waren meteen verkocht om dit in te schakelen als oefening binnen de vorming.
    ik kijk er al naar uit om de reacties te zien van de medewerkers. Het is immers een hele “cultuurwijziging” om elkaar te complimenteren.
    Benieuwd!

  12. Ik heb er vorige week op gelet om het woord ‘Waarom’ zo weinig mogelijk te gebruiken. In mijn werkcontext (communicatiemedewerker) kom ik niet vaak in situaties waarin ik dit woord actief gebruik.
    De keren dat ik toch de neiging had om ‘Waarom’ te gebruiken ben ik overgeschakeld op de uitdrukking ‘Wat maakt dat?’. Dat lukt al behoorlijk goed omdat ik er al langer op aan het letten ben. De ‘wat maakt dat’-vraag begint het te winnen van de ‘waarom’-vraag.

    Ik heb bij mijn collega C. afgelopen week geobserveerd wat haar sterke kwaliteiten zijn. Ze is hands on (weet van aanpakken), is goed in planning, is zeer sociaal en mondig, assertief en komt zelfzeker over. 
    Ik heb haar gecomplimenteerd over het feit dat ze de publicatie waarvoor zij verantwoordelijk was heel correct en binnen de timing afgewerkt heeft en dat het resultaat er mag zijn. Nochtans vindt ze van zichzelf dat ze soms te weinig initiatief of verantwoordelijkheid (op)neemt, dat ze niet genoeg kennis van zaken heeft, dat ze onzeker is en een slechte planner is.
    Het feit dat ik dat met mijn complimenten deels ontkracht had, deed haar de zaken wat meer in perspectief zien en heeft haar een vertrouwensboost gegeven.

  13. Ik nam me voor om mijn 3 directe collega’s te complimenteren… ik voelde me er nogal onzeker bij omdat ik wou zoeken naar een ‘andere’ meer subtiele manier van complimenteren en dit vidn ik minder evident.

    1. Een collega gaat ervoor op school en geeft niet op ( wil niet opgeven) ; Zij wil beweging brengen in de soms enge kijk van mensen. Ze vertelde me van een vergadering van ‘het oudercomité’ waarop zij aanwezig was en waar ze erin slaagde om de bestaande groep ( ouder kern) bereid te vinden om anders dan gebruikelijk op het schoolfeest feest het menu aan te passen zodat ook ouders van met een andere origine zich iets zouden kunnen nuttigen. Dit was een hele strijd ( discussie duurde 3 uur) ! Het werd een lang verhaal. Ze vertelde graag hoe het allemaal verliep.
    Tijdens haar verhaal complimenteerde ik haar door :
    ‘Amaai, hoe ben je daar in geslaagd? ‘
    ‘Blijkbaar heb je echt wel de juiste vragen gesteld in deze groep mensen, gezien het resultaat!’
    ‘Ik bewonder het dat je er zo voor gaat en rustig blijft’

    We moesten ook een mail sturen naar verschillende organisaties waarin we ons project moesten schetsen en een reactie formuleren op een nota. Ik wou haar complimenteren op haar mail:
    ‘ Heb je gezien dat ik je ontwerp voor die mail ook heb gebruikt? Zo helder had ik het niet kunnen verwoorden. ‘

    Haar kwaliteiten: zorgzaam, doorzetter, trouw, een voorvechter

    2. Mijn coördinator komt eigenlijk iedere dag vrolijk binnen en begroet ons. Hij zal dan ook vaak kort een babbeltje doen of iets leuks vertellen.
    Ik zei hem deze week:
    ‘ Goeimorgen, een fijne dag? Je maakt de mijne ook al goed.’
    Bij een aantal netelige toestanden ( tussen diensten, directies) pakt hij die echt wel aan en komt hij tot meer duidelijkheid.
    Ik heb hem proberen hierop te complimenteren.
    ‘Dank je, hoe heb je dat klaargespeeld? ‘
    ‘Ik bewonder de wijze waarop je rustig kunt blijven in die gesprekken!’

    Zijn kwaliiteiten: kan relativeren, is rustig, structureert, humor, strateeg

    Een andere collega met wie de samenwerking minder vlot loopt. Bij haar ben ik deze week gewoon vaker in haar bureel binnengestapt om een babbeltje te doen en haar te laten vertellen. Ik heb geluisterd. Ik voel dat ze dit erg apprecieert. Zij loopt ne ook vaker bij mij binnen om een babbeltje te doen.
    We waren ook samen op een schoolteam aanwezig waarop zij een uiteenzetten gaf over intra Eurpese migranten. Ik heb haar nadien gecomplimenteerd op deze avond door te vragen naar haar aanpak en opbouw hoe ze tot deze duidelijke uiteenzetting is gekomen.

    Haar kwaliteiten: perfectionist, lief, gedreven, plichtsbewust

  14. Ik kreeg afgelopen week een telefoontje met een ‘adviesvraag’ waarvan ik in eerste instantie niet goed wist wat ik ermee moest. Gezien ik me voorgenomen had me te focussen op geen waarom-vragen stellen, was ik me al een aantal dagen bewust van welke vragen ik stelde en hoe ik ze stelde. De vragen die ik stelde leken uitnodigender te zijn dan een waarom-vraag, met als resultaat dat mijn gesprekspartner stukken vaker aan het woord was dan ikzelf. Op het einde van het gesprek formuleerde ze zelf welke stappen ze wilde ondernemen en bedankte me, terwijl ik niet de indruk had dat ik veel voor haar had gedaan. Voor mij een superervaring gezien ik vaak in de valkuil trap een probleem over te nemen en adviezen uit te spreken.

  15. Ik nam me deze week voor activerend te evalueren….
    Dit heb ik toegepast op een overleg deze week op een school met 2 collega’s brugfiguren + de Directie van de school. Als agendapunt hadden ze gevraagd het te hebben over de taakverdeling en het evenwicht tussen meer projectmatig werken( bv infomomenten organiseren en de individuele hulp aan ouders.)
    Op dit moment is het zou dat één van beide ( die ook Turks en Bulgaars kent) vooral de individuele hulp opneemt en de andere collega de projectwerking. Dit loop zo, enerzijds omdat zij zich beiden in deze domeinen comfortabel voelen en anderzijds omdat de ouders automatisch die collega aanspreken waarbij zij het makkelijkst terecht kunnen en gehoord worden ( o.m. door de taal)
    Beide collega’s willen hier verandering in zien.
    Op het einde van het overleg gaven ze aan dat ze het een goed overleg vonden, dat ze goed vonden dat ze dit hebben kunnen bespreken. Zij bedankten elkaar ook voor de openheid om hierover te kunnen spreken.
    Collega 1 :
    Je bent nu al bij één project op school betrokken als begeleider in samenwerking et een externe dienst betrokken je je vertelde ons dat dit project nu beter loopt.
    Vragen die aanbod kwamen:
    • Wat is er nu beter ?
    • Wat heb jij gedaan om dit te bekomen?
    • Kan je dit ook nog gebruiken in je plan om meer project werk te gaan opnemen?
    • Wat wil jij bereiken ( bv einde van dit schooljaar) in je plan om voortaan meer projectwerk te doen?
    • Is er een kleine stap die je ziet zitten en die je kunt zetten?
    • Wat heb je hier verder nog voor nodig?
    • Wat heb je nodig van ons ( collega/coach/Directie) om je hierbij helpen?
    • Zie je het zitten om op die manier een stap te zetten?
    Afspraak :
    Collega gaat aan de slag met het plan om Bulgaarse boeken te introduceren op school (hiervoor o.m. zoektocht naar boeken, samenwerking met de bib., administratie van aankoop via bepaald budget, wélke boeken, hoe organiseren op school)…zij krijgt hiervoor van de anderen de ruimte en de tijd en kan bij iedere stap bij één van ons terecht.

    Collega 2 :
    Zij gaf aan dat vooral de taalbarrière voor haar verlammend werkt bij het contact met ouders, zij voelt zich als een ‘vriendelijk lachende hostess’, maar niets meer. Zij wil echt contact met de ouders.
    Vragen die aan bod kwamen:
    • Zijn er momenten waarop je een goed contact voelt met de ouders? Nu? In het verleden?
    • Hoe liep dat dan?
    • Wat heb jij gedaan om dat contact te leggen? Te houden?
    • Wat wil jij bereiken ( bv einde van dit schooljaar) in je plan ?
    • Waar zou je willen staan? ( hoe zou jij dat omschrijven? )
    • Is er iets dat je denkt dat je kunt ondernemen ( iets kleins) ? Hoe wil je het aanpakken?
    • Wat heb je hier verder nog voor nodig?
    • Wat heb je nodig van ons ( collega/coach/Directie) om je hierbij helpen?
    • Zie je het zitten om het zo aan te pakken?
    Afspraak:
    Collega gaat rond 3 specifieke projecten ( bv. Boek op bezoek ( = voorlezen aan huis)) alle contacten verzorgen ( afspraken ouders, opvolgen ..)
    Waar nodig schakelt ze een tolk in.
    Ook het webcam tolken wil ze op school meer benutten.
    Zij wil ook weer meer aan de schoolpoort staan voor losse babbel/contactmomenten met de ouders.

  16. Deze week verder bezig geweest met het geven van complimenten. Ik gebruikte tokens, maar die bleken op het eind van de dag wel nog allemaal in diezelfde broekzak te zitten. Op zich maar bijzaak, want ik bleef deze week actief complimenteren. Ik heb het gevoel dat ik het complimenteren, het benoemen van kwaliteiten van medewerkers/teams, al heel spontaan en (on)bewust hanteer.
    Twee voorbeelden:
    De dag na een leefgroepsvergadering, zond ik een mail naar een team dat ik hun enthousiasme, betrokkenheid en openheid tijdens de vergadering, heel sterk waardeerde.
    Ik gaf een medewerker, die een verjaardagsfeestje voor een bewoner organiseerde, hierover nadien een compliment. Het was een mooi, sfeervol feest met aandacht voor de draagkracht en interesses van de bewoners. (Lees: lekker en genoeg eten en drinken, muziek)
    Volgende week zal ik dit proces verder zetten, dan zonder tokens.

    Ik benoemde, in twee teams, enkele succesverhalen tijdens de vergadering, Ik zette hun warme zorg voor de bewoners in de verf en Daarnaast benoemde ik ook welke mooie weg ze al hadden afgelegd, met één van hun karakteriële bewoners, en hoe gelukkig die bewoner er wel uitzag.

    Na overleg met mijn leefgroepen werd het idee van werken met een complimentenmuur, in het vergaderlokaal, enthousiast ontvangen. Ik ga dit de volgende twee weken verder uitwerken.

    Daarnaast paste ik ook het herkaderen van negatieve boodschappen toe. Het duurde het soms even, om tijdens een overleg of gesprek, onmiddellijk tot een herkaderde versie van het gedrag te komen en dit te benoemen.
    Ik had soms tijd nodig om bepaald gedrag te herkaderen en er iets positiefs uit te puren. Enkele keren ben ik op bepaald gedrag teruggekomen, met mijn gesprekspartner(s), nadat ik alles op een rijtje had gezet, en tijd had genomen om tot een herkaderde versie van gedrag te komen.

    Soms lukte dit helemaal niet. Niet altijd even makkelijk om gedrag, die zich vaak pal in mijn allergie situeert, te gaan herkaderen.

    Een concreet voorbeeld van herkadering deze week:
    De sociaal assistente van de afdeling was deze week aan het doordrammen, over een detail, binnen de aanpak van een bewoner.
    Ik herkaderde en verwoordde dit als gedreven en begeesterd.

      • Je merkt dat het bij medewerkers en in teams wel verwondering opwekt, wanneer je plots een stuk actiever complimenten uitdeelt. Medewerkers en teams zeggen me dat ze dit niet gewoon zijn, en hier moeten aan wennen.
        Enkele medewerkers kwamen me na de vergadering zeggen dat het heel motiverend werkt om (nieuwe uitdagingen) aan te gaan.
        Ook succesverhalen in de verf zetten is volgens medewerkers een bevestiging dat ze goed bezig zijn, en gewaardeerd worden.

        Ze geven mij wel mee dat de focus op succes, op het positieve geen excuus mag zijn om hun problemen, hetgeen hen bezighoud, te minimaliseren. Hieraan moet ik aandacht aan schenken.

        Ik ervaar vooral meer dynamiek, open communicatie en betrokkenheid tijdens vergaderingen.

        Enkele medewerkers staan heel argwanend tegenover het geven van complimenten. Ze denken aan een verborgen agenda. Ze zeggen dat ze het niet betrouwen.

        Zo ie zo brengt het veel teweeg.

        Bij het voorbeeld rond herkadering bracht deze techniek openheid en ruimte, bij mezelf en sociaal assistente, om rond de aanpak van de bewoner meningen uit te wisselen. Had ik haar gezegd dat ze aan het doordrammen was dan was het gesprek waarschijnlijk niet verder constructief verlopen.

  17. Ik ging aan de slag met het complimenteren. Ik begon de week met 15 briefjes in mijn rechterzak. Kwestie van het wat haalbaar te houden.
    Het complimenteren ging vrij vlot. Tot mijn eigen verbazing complimenteer ik vaak zonder daar bij stil te staan. Medewerkers keken dan ook niet echt raar op tijdens het complimenteren. ’s avonds zaten er nog slechts 4 briefjes in mijn rechterzak. 11 complimentjes, ik was er tevreden over.
    In mijn enthousiasme daagde ik mezelf uit om er thuis mee door te gaan. Dit resulteerde in rare blikken, zowel van mijn echtgenoot als van mijn dochter. Die zei “mama waarom zeg je dat nu? dat heb je nu nog nooit gezegd” na het complimenteren over het feit dat ze toch wel al enkele dagen flink alleen voor school heeft gewerkt, zonder mijn hulp.
    Stel toch wel vast dat het mij op het werk vlotter lukt in complimenteren dan thuis!!! Stof om even over na te denken als je ’t mij vraagt, maar in ieder geval een interessante gewaarwording.

    • Ik had me deze week ook voorgenomen om complimenten te geven en bij mij lukte het beter thuis dan op het werk. Op het werk wou ik complimenten geven zonder het expleciet te laten opvallen en dat bleek niet zo evident. Ik heb wel gemerkt dat door complimenten te geven je er ook sneller terugkrijgt.

    • Het is leuk om te lezen dat je mede door de opdracht je er van bewust wordt dat je eigenlijk al goed bezig bent met het hanteren van complimenten. Ik lees dat je het aantal tokens hebt aangepast. Voor ons als auteurs is het altijd aangenaam wanneer mensen hun eigen accenten leggen in de opdrachten.
      Wanneer je met deze opdracht in een milieu gaat oefenen waar complimenteren geen gewoonte is, dan krijg je inderdaad soms eigenaardige blikken. Ik ben er echter van overtuigd dat, indien de complimenten echt en doorleefd zijn, zeker zijn aangekomen. Misschien hopen ze de komende dagen op nog enkele ‘eigenaardige’ complimenten van jou?

  18. Ondertussen heb ik mij al 14 dagen geoefend in het complimenteren. De eerste week in het ‘subtiel’ geven van een compliment en de tweede week, op kruissnelheid zal ik maar zeggen, enkele dagen met twintig keitjes (tokens) in mijn achterbroekzak rondgelopen (ik had het eerst ook met schelpjes geprobeerd, maar dat bleek toch niet zo’n goed plan getuige alle gebroken schelpen in mijn broekzak aan het einde van de dag).

    Ik merkte na enkele dagen dat ik vaker stil stond bij momenten waarop ik een compliment kan geven, ik ben ook actiever op zoek gegaan naar gedrag om complimenteren, en heb dat deze week sneller en meer gedaan dan ik normaal gezien zou doen. Het voelde voor mezelf soms wat eigenaardig om zo vaak te complimenteren, ik doe dit blijkbaar van nature niet zo heel vaak. De complimenten werden echter steeds in dank aanvaard, zelfs een echt complimentensalvo, vormde geen enkel probleem.

    Thuis hebben vooral mijn kinderen extra veel complimentjes gekregen. Ik merkte dat ze van het krijgen van al die complimentjes vrolijker werden, dat lijkt misschien logisch maar het is leuk om het zo te kunnen ervaren. Misschien loop ik nog wel wat langer met de steentjes in mijn broekzak rond. Al bij al een leuke opdracht.

    • Katrien,
      Een mooi succesverhaal. Het is zeer leuk om vast te stellen dat je alert wordt voor de momenten waarop je anderen een compliment kan schenken.
      Train je ook om dit toe te passen tijdens coachingsgesprekken. Nog veel succes.
      Chris

  19. Ik heb vorige week gekozen voor opdracht 3, nl. het activerend evalueren, bij een aantal justitieassistenten die zich bezig houden met de burgerrechtelijke opdrachten (deze JA BO moeten een advies formuleren voor de Jeugdrechter op basis van een aantal gesprekken die zij hebben met de ouders en kinderen die verwikkeld zijn in een (v)echtscheiding). Ik wou graag weten op welke manier zij de principes van de “Reasonable Hope” (d.i. het installeren van een “realistische hoop” bij mensen die zich doorgaans in een hopeloze situatie bevinden) hadden geïmplementeerd in hun gesprekken en wat het resultaat was van deze nieuwe aanpak. Door de aandacht van de ouders voornamelijk te richten op het welzijnskader (en dus weg van het “strijdkader”) met de focus op de “gewenste situatie” trachten zij tot een realistische regeling te komen waar zij misschien niet voor 100% kunnen achterstaan, maar die een grotere kans heeft op slagen. Ik wou te weten komen welke vragen zij daarbij hadden gesteld, wat het effect was op de ouders en of deze manier van werken zou kunnen opgenomen worden in het team. Door deze manier van vragen stellen, kan men uiteindelijk ook met een positieve boodschap naar de andere ouder toe gaan en is de kans veel groter dat deze hierin meegaat ipv een “alles of niets-regeling” waarbij één ouder het onderste uit de kan wil en niet bereid is tot enig compromis (zoals doorgaans het geval is). Door te vragen “met welke regeling zij eventueel nog zouden kunnen leven” (mocht hun droomscenario niet mogelijk zijn) en deze vraag nog eens te herhalen, wordt er een eerste stap gezet naar de andere ouder toe en proberen ze door een oplossingsgerichte vraagstelling te komen tot een regeling waar men misschien maar voor 60% kan achterstaan maar die tenminste wél uitvoerbaar zal zijn in de praktijk.

  20. De afgelopen week koos ik voor de oefening “positief herkaderen”. Ik kwam al snel tot de vaststelling dat ik dat van nature uit vrij snel doe… waardoor ik voor de oefening zelf niet veel extra moeite diende te doen. Waar ik wel op botste is mijn eigen weerstand wanneer mensen niet openstaan voor een positieve herkadering / dit niet oppikken. Voor mij ligt dan de grootste groeikans om niet te oordelen wanneer mensen niet “klaar” zijn voor een positieve benadering en hen de tijd en ruimte te geven om hier (al dan niet) in mee te gaan. maar wanneer je de dingen al voor jezelf op een positieve manier weet te benaderen en te herkaderen, dan ben je toch al een stapje in de goede richting, niet?

  21. Deze week dreigde een bemiddeling tussen leerkracht en leerling in het water te vallen omdat de leerkracht eigen aandeel in het verhaal moeilijk kon zien/toegeven. Door het hertalen van ‘een leerling onterecht beschuldigen’ naar ‘je job uitoefenen en verantwoordelijkheid opnemen’ bleek de bereidheid stukken groter. Na verschillende pogingen om het conflict uitgepraat te krijgen zijn beide partijen aan tafel gaan zitten voor een constructief gesprek. Mijn sprankelend moment van de afgelopen week, het moment waarop leerling en leerkracht elkaar oprecht en gemeend de hand schudden, was er waarschijnlijk niet gekomen zonder het positief herkaderen van het gedrag van de leerkracht.

  22. Mensen zeggen me regelmatig dat ik vaak het positieve zie in anderen. Maar toch sluipen er af en toe wel negatieve ideeën over iemands gedrag binnen… Systematisch dacht ik: ‘hoe kan ik dit positief herkaderen?’

    Bv. ‘niet dat item trekken in team’ werd zo ‘ontwikkelingskansen overlaten aan anderen’,
    Bv. ‘niet in de diepte werken’ werd zo ‘een goed evenwicht vinden tot het goed genoeg is en meer tijd overhebben voor andere acties’
    Bv. ‘zaken doorgeven’ werd zo ‘geloven in de mogelijkheden van anderen’,

    Mijn sprankelend moment was elke situatie aangrijpen om talenten bij anderen te zien, en te merken hoe ik van hun talenten net zeer veel kan leren :).

    • Leen,
      Het negatieve mag je uiteraard ook blijven zien en blijf kritisch, tegelijk kan je positief herkaderen en zal je vaststellen dat dit een positief effect heeft op jou en de anderen. Nog veel plezier met de andere opdrachten.
      Chris

  23. Vorige week op teambuilding met het werk. Voor mij de eerste keer, ik ben nooit fan geweest van dergelijke initiatieven. Ik ben er namelijk niet van overtuigd dat een dagje ‘teambuilden’ een groot effect heeft op de onderlinge samenwerking. Door het proces dat ik de afgelopen jaren doorlopen heb, kan ik een aantal dingen makkelijker (tot zelfs héél gemakkelijk) loslaten. En dus beslist om dit jaar mee te gaan. In de aanloop van de dag heb ik mezelf in de modus ‘enthousiasme’ gezet. Ik was van plan me te amuseren!
    Zo gezegd zo gedaan!
    De hele groep werd in vier groepen ingedeeld en voor ik kon reageren, hadden mijn collega’s mij gebombardeerd tot leider van de groep. Het is een fantastisch amusante, leerrijke, competitieve, warme, maar vooral ook hilarische dag geworden. Op het einde heb ik ‘mijn ploeg’ nog even samengeroepen. In de hilarische flow van de dag heb ik hen ‘Eiland’-gewijs gezegd dat ik fier was dat zij deel uitmaakten van mijn team, heb ik hen bedankt omdat ze allemaal hun uiterste best gedaan hebben (maar dat we toch de anderen hebben laten winnen) en geef ik mee dat we ons (ik toch zeker) met ons team vooral fantastisch geamuseerd hebben! Ik registreer big smiles en fonkelende ogen.
    Twee dagen later…
    In de keuken hoor ik twee collega’s, onafhankelijk van mekaar, aan anderen de opmerking maken dat ik toch fier was dat zij in mijn team zaten, dat ik hen bedankt heb voor hun inzet en dat hún ploegleiders dat niet gedaan hebben. Mijn opmerking was absoluut gemeend en hoewel de manier waarop misschien niet ‘volgens de boekskes’ was, is ze toch aangekomen!

  24. Ann,
    Inderdaad prachtig om vast te stellen dat iedereen op zijn eigen manier aan de slag gaat met de opdrachten. Het vraagt een extra inspanning (zowel van de cursisten als van ons om de opdrachten toe te sturen en dit op te volgen), maar het is wel leuk om de resultaten te lezen.
    Hopelijk blijft iedereen gemotiveerd.
    Chris

  25. Net zoals Frank heb ik vorige week een poging gedaan om de complimentenuitdaging een extra dimensie te geven door te werken met de tokens. In de praktijk bleken die op het einde van de dag nog in dezelfde broekzak te zitten of uitgegeven of opgegeten te zijn (de keren dat ik kleingeld of snoepjes gebruikt had als tokens). Maar de focus op complimenten is er wel meer en meer. Tijdens een cursus mindfulness die ik een tijdje geleden volgde, werd al veel aandacht besteed aan jezelf complimenteren i.p.v. af te breken. Het is tof om dit ook naar je medemens te doen. Daarbij valt het me echt op dat algemene complimenten zoals bijv. ‘goed gedaan’ idd niet aankomen. Ze zijn te gratuit en nietszeggend. Het compliment dat me het meest is bijgebleven van vorige week is toch wel dat voor mijn collega Norah.

    Er kwam vorige week een verdwaalde Engelstalige werkzoekende bij ons op het kantoor in de backoffice terecht. Vriendelijk en behulpzaam als Norah is schoot ze hem meteen te hulp. Ze gaf duidelijk aan dat wij op de backoffice geen werkzoekenden kunnen helpen. De man kwam voor zijn vrouw die volgens hem onrecht was aangedaan. Ze had een hoog diploma behaald in Afrika, had hier in België Nederlands geleerd en een opleiding gevolgd via een partnerorganisatie. Haar trajectbegeleider was echter niet echt behulpzaam zei hij, waardoor zijn vrouw de moed een beetje had verloren.

    De man vroeg of Norah niet eens kon bellen naar de partnerorganisatie en de zaak kon aankaarten en of ze vervolgens niet eens naar zijn vrouw kon bellen. Norah beloofde hem dat ze het zou doen en zo gezegd, zo gedaan. De volgende dag belde ze eerst naar de partnerorganisatie. Ze kreeg de naam en contactgegevens van een andere trajectbegeleider die mevrouw zou verderhelpen. Vervolgens belde ze naar de vrouw van de man die bij ons op de backoffice was geweest. Ze sprak heel traag met haar in het Nederlands, want het niveau Nederlands van de mevrouw was vrij laag. De vrouw had de moed idd een beetje verloren om werk te vinden. Norah moedigde haar aan om te blijven zoeken en niet op te geven. Het was hartverwarmend om te zien.

    Na afloop van het gesprek ging ik naar Norah toe en zei tegen haar: “Norah, de manier waarop jij deze situatie hebt aangepakt vond ik echt zeer goed. Je hebt geluisterd naar de man, empathie getoond, en je belofte nagekomen. Het was mooi om te zien hoe je die mevrouw terug moed probeerde te geven en hoe je het voor haar hebt opgenomen bij de parnterorganisatie. Chapeau.”

    • Een terechte observatie dat algemene en directe complimenten niet altijd goed aankomen. Indien je het ziet zitten kan je eens proberen om in plaats van “goed gedaan” te zeggen, te kiezen voor de uitspraak “hoe is het jou gelukt om dit zo (goed) te doen?” Of in het voorbeeld van Norah; “wat heeft jou geholpen om zo geduldig met deze casus om te gaan?”
      Het leuke aan deze bewoordingen is dat de persoon zich realiseert dat hij/zij iets goed heeft gedaan en dat ze dan nog eens kunnen/moeten vertellen hoe ze dit hebben aangepakt. Het is als het ware dat ze zichzelf nog eens extra in de verf kunnen zetten.

  26. Mijn eerste moment thuis en aan de pc, dus ik loop een beetje achter …
    Ik wist niet goed of ik positief herkaderen of complimenteren moest kiezen. Ik heb dan maar een week rondgelopen met een pluimkaartje met beide opdrachten op. Herkaderen doe ik vaak, dat is een groot deel van mijn job. Voorbeeld in de middagpauze. ik heb een collega die al geruime tijd niet goed in haar vel zit, en sukkelt met haar gezondheid, en dat voelen we… Ze was te laat op het werk en kloeg zwaar over de trein die een halte te vroeg was blijven staan in het station omwille van problemen op het spoor. Passagiers mochten uitstappen of blijven zitten en wachten. Boos stapte ze uit en stapte te voet naar huis. ‘Stomme trut die ik ben, ik stapte daar zoals een onnozele in de gietende regen, en plots zag ik de trein passeren.’ Ik zei ‘ja amai, lijkt mij toch nogal sportief, zeker in jouw situatie, om tot actie over te gaan ipv passief te blijven zitten.’ Ik had met deze collega de voorbije week herhaaldelijk dergelijke gesprekken, en voelde dat herkaderen positief op haar gemoedsgesteldheid werkte (en op de onze 😉 ).
    Complimenteren op een goede manier vind ik een uitdaging. Ik geef vaak complimenten, maar ze zijn vrij oppervlakkig blijkbaar. Op het personeelsfeest oefende ik dan eens voluit 🙂 . Een collega kan het niet laten om op activiteiten toch altijd weer in de keuken te schieten en te helpen, weliswaar met een zekere ergernis. ik zei ‘fijn dat jij dit altijd weer doet, op jouw kunnen we steeds rekenen, ongelooflijk.’ Ik kreeg het overschot van de desserten mee 🙂
    Wat ik algemeen vaststelde ik dat ik veel blijer rondliep de voorbije week, steeds op zoek naar positieve invalshoeken.
    Mijn partner zei ‘gij voelt u precies goed deze week.’ Aja ? Sprankel.

  27. Een week zonder ‘maar’…

    Het leek me op het eerste gezicht niet zo moeilijk, MAAR… (daar gaan we weer…)

    Opnieuw…

    Het leek me op het eerste gezicht niet zo moeilijk. Daarna, door erop te focussen (en door mijn omgeving die me hierop wees), stond ik versteld hoeveel ik het woord in de mond neem…

    In gesprekken was het soms echt zoeken om mijn zinnen te herformuleren…
    Ik moest er ook echt wel mijn aandacht bij houden, of het woordje kwam maar al te graag weer spontaan en veel opduiken in mijn woordenschat.

    En dan vond ik hoe ‘daarnaast’, ‘daarbij’, en ‘en’ een veel opener alternatief vormden. Het voelt inderdaad anders aan als je het eens uittest. Mijn grote favoriet om zinnen te herformuleren is ‘tegelijk’, waarbij je twee zaken evenwichtig naast elkaar zet. En ja, voor mij is die ontdekking wel kostbaar en dus sprankelend.

    Het zal wel nog even oefenen zijn, blijvend mijn aandacht vragen vooraleer ‘tegelijk’ spontaan opduikt als grote winnaar in mijn woordenschat. Een compliment van mijn collega (die ik ook vroeg me erop te wijzen) geeft een extra boost om ervoor te gaan:

    “Leen, het is al lang geleden dat ik je nog ‘maar’ heb horen zeggen” 🙂

    • Jou collega is blijkbaar goed in het geven van een niet direct compliment en ook jij hebt het goed opgepikt. Al je moeite om ‘maar’ om te vormen is blijkbaar niet aan het oog van de anderen rondom jou ontsnapt.

  28. Een weekje zonder ‘maar’ leek me zoals de vorige opdrachten wel mee te vallen, dus startte ik vol goede moed. Tot mijn verbazing merkte ik al vlug dat ik toch meermaals het woord in de mond nam. Het was enige tijd zoeken naar een alternatief, tot ik plots met ‘in dat opzicht zou ik graag hebben dat…’ gebruikte. Ook het woordje ‘daarnaast’ gebruikte ik regelmatig. Ik moest echter wel echt op mijn tellen passen want het komt toch algauw weer spontaan naar boven. Ik vertelde ook een goede collega over mijn opdracht en vroeg hem om me erop te wijzen. Er kwam gedurende de week regelmatig een spontane lach van ons beiden toen we merkten dat ik een ‘maar’ had gebruikt of net niet! Goed zo, blijven oefenen zou ik zeggen… leuke opdracht in ieder geval waar ik zeker mee door ga!!

    • Het valt me op hoe creatief dat je bent in het zoeken naar alternatieven voor het woordje maar. Kan je ook iets vertellen op welke manier dit nu een verschil voor jou maakt (wanneer je het woord maar minder gebruikt)? Reageren de mensen rondom jou op een andere manier?

      • Wat me vooral opvalt dat medewerkers zich minder op de vingers getikt voelen, vlotter je argumentatie aannemen en minder vlug terug in de aanval gaan. Het schept voor mij heel wat rust in een gesprek…

  29. Mijn grootste succes boekte ik afgelopen week eigenlijk met 1 van de opdrachten die we vorige week meekregen. Ik slaagde erin om de zelfkritiek met negatieve bijklank waarvoor mijn collega Leen zich excuseerde, te herkaderen tot iets positiefs. Nadat ik tegen Leen gezegd had dat ze vermoedelijk een artikeltje had vergeten toe te voegen in de nieuwsbrief reageerde ze nogal fel. Ze beweerde dat ze dat wel had gedaan. Ze begon hevig te argumenteren. Halverwege exuseerde ze zich voor haar opvliegerigheid. Ik herkaderde en zei dat dat op zich geen probleem was, en dat het aantoonde dat ze een gedreven iemand is, die assertief is en durft op te komen voor zichzelf. Achteraf bleek dat ze het artikel wel degelijk had aangemaakt in de nieuwsbrief, maar dat ze het niet online had geplaatst.

    Daarnaast ben ik verder aan de slag gegaan met het complimenteren door te proberen focussen op voorwaarts complimenteren. Ik kreeg een compliment voor een klein pc-probleempje dat ik had opgelost bij een collega. Als tegenprestatie complimenteerde ik een straatzanger met zijn prachtige muziek en zei dat hij er echt verder mee moest gaan omdat hij veel talent had. Dit terwijl ik anders gewoon even zij blijven staan en luisteren en dan gewoon verder zou wandelen. Verder complimenteerde ik mijn vriendin voor het feit dat ze, toen we ’s avonds laat naar huis fietsten, gestopt was en zelfs terug gefietst, naar een verdwaalde toerist die wel wat hulp kon gebruiken, terwijl ikzelf gewoon zou doorgefietst hebben. Ze vroeg of ze hem kon helpen en wees hem uiteindelijk de weg naar het Hotel waar hij naar op zoek was. De man was duidelijk aangenaam verrast door zoveel behulpzaamheid zonder dat hij erom gevraagd had.

    • Ik vind dit een mooi voorbeeld van een herkadering. Terwijl ik het aan het lezen was, dacht ik nog bij mezelf dat het niet makkelijk moet zijn om dat op zo’n moment te doen. Je moet al sterk in je schoenen staan om niet onmiddellijk op haar felle reactie te reageren. Vaak hebben we als mensen dan de neiging om ook in het verweer te gaan. Ik ben zeer benieuwd wat jou in dit voorbeeld heeft geholpen om dit niet te doen en het gedrag succesvol te herkaderen? Ik ben ook benieuwd naar de reactie van Leen nadat jij haar gedrag hebt herkadert. Dit kan soms grappige vormen aannemen omdat de meeste mensen dit niet gewoon zijn of verwachten.

  30. Herkaderen… Vorige week kwam ik samen met de vier vrijwilligers van mijn vrouwengroep. Het maken van digitale uitnodigingen, ze op facebook krijgen in het juiste bestandsformaat, er vervolgens affiches van maken op het juiste formaat voor druk… Ze horen het donderen in Keulen. Niemand kan er echt goed mee overweg en iedereen zou liefst van al hebben dat ze dit deeltje van de organisatie konden uitbesteden aan iemand anders. Helaas… die andere persoon is er niet. De inzet van de persoon die zich oorspronkelijk verantwoordelijk stelde hiervoor verwatert en alles bij elkaar lijkt zij ook niet echt een groot digitaal designwonder te zijn. Zij was de zesde vrijwilliger… van wie ik weet dat ze het eigenlijk te druk heeft om nog met ons mee te doen.

    Mijn conclusie mbt het maken van uitnodigingen, flyers en affiches was 1) we kunnen het allemaal niet goed 2) in deze tijd kunnen we onze kop hiervoor echter niet meer in het zand steken. 3) Het was handig geweest als we iemand in ons team hadden gehad die dat graag en goed kon, maar helaas is die er niet, dus we zullen zelf het heft in handen moeten nemen.

    Daar waren ze het mega mee eens. 3) Mijn voorstel was: wat zouden jullie ervan denken om samen de cursus flyers en affiches maken van de vrijwilligersacademie Oost-Vlaanderen te volgen? Kost 10 euro en onze kas betaalt dit bedrag terug. De know how kun je inzetten in onze vereniging, maar uiteraard ook in je privétijd.

    Dat vonden ze ook een leuk idee. Uit het gesprek die hierop volgde bleek dat een aantal mensen goed met facebook overweg konden en dat anderen goed waren met G-mail. Twee mensen hadden onderling hierover al een uitwisseling gepland. De ene persoon zou de ander op weg helpen met de privacy-settings van haar facebookprofiel, de andere persoon zou dan weer uitleg geven over het gebruik van de kalender in gmail. En die kalender zouden we dan met z’n alleen gaan gebruiken.

    Waarop ik zei: ‘Ik weet niet of jullie het beseffen: eigenlijk zit er hier een bom aan kennis en vaardigheden rond de tafel. Als we die allemaal samen leggen dan komen we al een heel eind. We kunnen elkaar ook heel veel leren. Als vrijwilliger geef je in natura en het is dat wat ik jullie graag in natura terug geef.’ Ik keek rondom mij en zag enkel nog glunderende gezichten.

    Het was een mooie afsluiter van onze vergadering. Het besef dat we van een aantal dingen geen kaas hebben gegeten, heb ik een klein beetje kunnen herkaderen naar… het besef dat we als team meer kunnen dan we op het eerste zicht zouden denken én dat het samenbrengen van al die talenten niet alleen onze vereniging om ook ieder van hen persoonlijk ten goede kan komen.

    • Uit je situatie komt mooi naar voor dat het herkaderen heel wat ruimte kan scheppen voor nieuwe initiatieven en mogelijkheden. Indien je zou hebben gefocust op het tekort aan it kennis en naarstig zou gezocht hebben naar wie van de andere die ‘vervelende’ taak zou moeten uitvoeren, zou je misschien wel op meer weerstand hebben gebotst. Vanuit die weerstand bestaat de kans dat de anderen de moeilijke taak proberen door te schuiven naar elkaar. Door het te herkaderen en de focus te verleggen (voorstellen it cursus volgen) heb je voor nieuwe mogelijkheden gezorgd die door de anderen vlot zijn opgepikt.

  31. Eén keer heb ik het woordje “maar” gebruikt, de afgelopen 10 dagen…ik had nochtans een aantal scheidsrechters gemobiliseerd die mij erop zouden wijzen, mocht ik het toch doen…maar behalve die ene keer is het hen niet gelukt om mij te betrappen… En toen had ik het overigens écht wel zo bedoeld, dat vooral het tweede deel van mijn zin zou blijven hangen, nl. “Dit is één mening over de manier van werken in BIS (Bemiddeling In Strafzaken), maar deze wordt duidelijk niet ondersteund door de opleidingsdienst”…
    Het zal misschien wel te maken hebben met het artikel in dS Magazine dat ik recent heb gelezen: “Voor Daan Roosegaarde (34) is niets taboe, maar in een gesprek met hem kun je maar beter een klein beetje zelfcensuur toepassen als je je edele delen wilt beschermen. Riskeer het niet om de woorden “ja, maar” te gebruiken. “Dodelijk voor de creativiteit”. Hij vond er wat op: een stoel met spraakherkenning die bij het horen van die vervloekte woorden , een stevige stroomstoot geeft.”…Tja, een gewaarschuwde Sofie schrapt dit woordje dan ook onmiddellijk uit haar vocabularium…:-)

  32. Advies geven.
    Ik heb de neiging om nogal snel advies te geven, dit vaak vanuit een sterke doelgerichtheid en efficiëntie of de overtuiging dat mijn oplossing de juiste is. Het creëert daarnaast ook een stuk afhankelijkheid en een gebrek aan initiatief bij medewerkers.
    Ik slaagde er de voorbije week toch in om enkele keren geen advies te geven, en mensen uit te nodigen zelf tot een oplossing te komen. Ik hanteerde hierbij volgende vragen. “Hoe zouden jullie dit aanpakken?”, ” Wat hebben jullie nodig om tot een oplossing te komen?” , “Hoe zouden jullie het doen”?
    Ik merkte dat medewerkers met heel creatieve voorstellen en denkpistes tot oplossingen voor de dag kwamen. Het zorgde voor een grotere betrokkenheid, discussie en een “gedragen” voorstel.

    Ik merk wel dat het een uitdaging is om deze denkprocessen, binnen de beperkte tijd van een vergadering, niet te vlug en op een goeie manier af te ronden, om tot een duidelijk besluit te komen. Deze manier van werken kan tijdrovend zijn, en had enkele keren als gevolg dat andere belangrijke agendapunten, niet besproken werden.
    Men dwaalt vaak af van de kern van de zaak, vaak moest ik verduidelijking vragen aan medewerkers (bedoel je…..? , hoor ik het goed dat je….?)
    Het was toch vaak een hele opgave om het doelgericht efficiëntiebeest in me, aan de ketting te houden. Een leerproces.

  33. De eerste 2 dagen van de verkorte opleiding achter de rug….en nu merk ik al een bewustwording van mijn communicatie richting andere mensen:
    Afgelopen vrijdag….fuif van mijn zoon (11jr). 25 kinderen waren aan het dansen en in een hoekje zag ik 5 meisjes op de bank zitten. 1 van de meisjes was aan het huilen.
    “Iedereen vindt mij stom, iedereen heeft een hekel aan mij. Goh, dat is erg rot voor je dat je dat op dit moment voelt, zei ik. Ik ging door mijn knieën zodat ik op gelijke hoogte zat.
    “Is het echt zo dat iedereen jou stom vindt?” vroeg ik…..en de vriendinnetjes volgden 1 voor 1 “Ik vind jou helemaal niet stom en ik heb geen hekel aan jou”.
    Zo, zei ik, Hoor je dat? Wat zeggen ze nou toch? Wat een kanjers zijn jouw vriendinnen!
    Ja, maar wij vinden haar ook een kanjer, zei 1 van de meisjes.
    De tranen werden weggevaagd, er kwam een kleine glimlach.
    “O, jee, kijk uit…….je mascara…..”
    Het probleem was verdwenen, er was belangrijker werk te doen…naar het toilet om de make-up te herstellen!
    En ik……ik genoot om het feit dat het mogelijk is om mensen positief te sturen in hun gedachten.

  34. Ik sprankelde vorige week bij het ontbijt toen ik vaststelde dat ik met alle opdrachten tegelijk aan het goochelen was, smile.
    Maar deze week is mijn hoofd zo moe … dus misschien moet ik mijn lat toch wat lager leggen…. Ik was dan ook blij met de pauze.
    Voorbeeld van een sprankel. Client: ‘ik voel me zo alleen’.
    Ik zei: ‘misschien moet je wat meer vrienden zien’. Ik voelde onmiddellijk dat dit advies ongewenst was.
    Vroeg toen: ‘wat zou ervoor zorgen dat je je minder alleen zou voelen’. Het gesprek kreeg een andere wending.
    2de voorbeeld. In plaats van ‘waarom’ probeer ik nu steeds te zeggen ‘wat betekent dit’ of ‘zeg daar eens wat meer over’.

  35. Ik ben aan de slag gegaan met de opdrachtkaarten van het kaartspel.

    Ik selecteerde een zestal opdrachten en stak deze in enveloppes. Ik nodigde in alle teams, tijdens de leefgroepsvergadering, een medewerker uit om een enveloppe uit te kiezen. Bedoeling is dat deze medewerker met de opdracht aan de slag gaat, en op de volgende leefgroepsvergadering verslag uitbrengt hoe hij of zij het aangepakt heeft, ervaren heeft.
    Ik breng hier zeker nog verslag over uit. Ik genoot alvast van de nieuwsgierige reacties vanuit het team toen ik met de opdracht op de proppen kwam. Ik ben benieuwd.

  36. Complimenten geven, ja, ja… Het is maar als je er meer, nog meer begint te geven dat je merkt hoe weinig je er zelf krijgt. Afgelopen week had ik samen met mijn vriend verlof om te klussen. Wist ik veel wat dat zou geven want we hadden nog nooit samen geklust. Het is lang niet iedereen gegeven om rustig te blijven wanneer pluggen barsten, boren breken en het stof in het rond vliegt. Bovendien zijn er leukere dingen om samen te doen dan de lenteschoonmaak. Dit gezegd zijnde besloot ik mijn opdracht te introduceren… we besloten elkaar zoveel mogelijk complimentjes te geven. In stresserende situaties gaf dat: ‘Amai, ik ben onder de indruk van de manier waarop jij het geduld hebt om alles zo nauwkeurig uit te meten.’ 🙂 Door het geven van complimenten werd de ergernis om pluggen en boren die op sommige momenten niet deden wat ze moesten doen, ontmijnd. Toen ik mijn vriend vroeg wat zo’n compliment met hem doet… antwoordde hij dat het hem stimuleert om nog meer van hetzelfde te doen. Op het einde van de week heb ik het geven van complimenten even in onze opleiding gekaderd… Hoe verbindend hun effect kan zijn en hoe je er mee kunt erkenning geven aan de mogelijkheden die de ander in zich draagt en hoe dan dat allemaal weer past in oplossingsgericht coachen. Ik heb hem na afloop gevraagd of hij zin had om door te gaan met ‘ons complimentenspel’ en daar kwam toen heel snel een ‘ja’ op 🙂

  37. Vorige week maandag heb ik bij het begin van de teamvergadering aan iedereen een briefje gegeven met een persoonlijk compliment erop. Ik heb het ingekaderd binnen de week van de positiviteit (die blijkbaar vorige week was). Het vroeg van mij toch wat lef om dat in groep te doen. Ook de baas kreeg een compliment. Iedereen reageerde blij, beetje verrast. Ik heb het compliment zo gekozen: iets positief dat ik al gezien heb bij de persoon en stiekem graag nog een beetje meer zou zien. Bij een persoon viel het me op dat hij een actievere inbreng deed op het team dat direct volgde. Voor de baas had ik een mini-kassala gemaakt om zijn leidende capaciteiten doorheen de fusie. Zijn naam gaf hiertoe mooi aanleiding…
    Verder is er weinig expliciete reactie op gekomen, zij het dat de sfeer wel OK zit, denk ik. Mocht iemand tips hebben hoe hierop eventueel verder te borduren, welkom! Ik beoog vooral mee een klimaat te creëren waarin het positieve kan en mag gezegd worden met aandacht voor het feit over iedereen regelmatig complimenten te geven.

  38. Een compliment geven… Dat doe ik toch wel regelmatig? En in team zijn we daar toch ook eigenlijk wel sterk in? Tegelijk merk ik nu door er heel bewust bij stil te staan, dat we toch ook wel veel evident vinden… Het is maar normaal lijkt het dan. Daarnaast ga ik er ook soms van uit dat mensen wel weten dat ik hen apprecieer of bewonder voor zaken… Dus hoog tijd om bewust te gaan complimenteren.

    Bv. Op weg naar een vergadering vertel ik mijn collega dat het toch niet altijd evident moet zijn om op het werk altijd zo enthousiast er te staan. Ik merk ook op dat ze voor haar kindjes allerlei activiteiten organiseert en tijd maakt om hen liefdevol aandacht te blijven geven. Daarnaast vertelt ze ook regelmatig over haar vrienden. Het is duidelijk dat ze ook haar sociale netwerk blijft onderhouden. Chapeau.

    De collega begint spontaan zichzelf te complimenteren en vertelt hoe ze dit doet, welke strategieën ze heeft bedacht om deze combinatie mogelijk te maken.

    Het is fijn om te horen dat het compliment is aangekomen en wordt versterkt. En van die strategieën kan ik ook wel wat leren.
    Fijn, zo bewust complimenten geven en observeren. Ik word er helemaal blij van :).

    Leen

  39. Een compliment geven waarbij je je eigen kwetsbaarheid durft laten zien…. Dat vergt eerlijkheid en lef in de spiegel met jezelf en daarna vooral ruimte, lucht en blijdschap voor jezelf. Mijn stagiaire ortho pedagogiek verteld mij dat ze het zelfstandigen statuut heeft aangevraagd en een praktijk voor zichzelf gaat starten. Deze mededeling schokt mij in eerste instantie en ik feliciteer haar met gefaket enthousiasme.

    Een week later hebben we een gepland evaluatiegesprek en hierbij begint mijn stagiaire over onze veranderde houding t.o.v. elkaar sinds haar mededeling, zelfstandige te worden. Ik zeg haar hoe fijn ik het vind dat zij dit ter sprake brengt en geef haar een compliment voor haar moed en durf. Ik vertel haar dat ik een aantal dagen nodig had om met mezelf te reflecteren wat me dwars zat en dat ik tot de conclusie ben gekomen dat ik het erg vind haar te verliezen. Ik zeg haar dat ik vanaf het prille begin dat ze bij mij stage loopt, een goede klik met haar heb en ik in mijn droom ons samen zie, na haar studie, de praktijk verder uitbouwen. Ik zeg haar dat het niet vaak voorkomt dat je zo’n goede klik maakt in samenwerking, dat onze creativiteit, visie en elkaar aanvullen uniek is en dat haar keuze voor het starten van een eigen praktijk, voor mij als een groot verlies voelt.

    Door het uitspreken van mijn kwetsbaarheid kwamen we opnieuw tot elkaar en met hernieuwde positieve energie, begrip en erkenning voor elkaar is onze samenwerking nog sterker.

    Danielle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s